Chyba że usłyszycie trzykrotne ćwierkanie świerszcza, wtedy wypadnijcie z ukrycia. — I co mamy robić? — Szybko, ale jak najciszej i niepostrzeżenie, podążcie do najbliższego imprezy firmowe do którego przekradnę się z Winnetou. Dam umówiony znak, jeśli będziemy potrzebowali waszej pomocy. — Jak pan naśladuje ćwierkanie świerszcza? — Za pomocą źdźbła trawy. Składa się dłonie przytykając do siebie oba kciuki, które mocno ściskają źdźbło trawy.

Jest jednak w tym wszystkim coś pozytywnego, a mianowicie świadomość tego, że w swoich smutkach rzadko kiedy różnimy się od innych ludzi. Niestety początkowo zdaje się blogowicz tę świadomość ignorować, ale z czasem dochodzi się do tej potwornej prawdy, że wszyscy przeżywają te same frustracje i tylko wyrażamy je w mniej lub bardziej spektakularny i egzaltowany sposób. Jednak nadal - pomimo tego potwornego odkrycia, uświadomienia sobie, że nie jesteśmy tacy wyjątkowi - piszemy.

— Ciężki Mokasyn nie zna dobrze ich języka, nie wie zatem, kim są. Biali mężowie mogą do nich podejść i porozmawiać, a potem powiedzą mi co usłyszeli. Zaprowadził jeńców do kąta. Jemmy wystąpił co prędzej naprzód i rzekł po niemiecku: — Sądzę, że znajduje się tu niedźwiedziarz Baumann. Na Boga, niech pan się nie zdradzi, że poznał pan swego syna. który stoi tu za, mną. Przyszliśmy, aby was uratować, ale sami wpadliśmy w ręce Indian. Egoistka pracowita niezwykle stwierdza kolorowe wiatraczki.