— Spociłem się ze strachu. Odważny młodzieniec zwyciężył, nie będziemy więc mieli wiele kłopotu z Ogallalla. Zmusimy ich, aby zgięli karki pod kulinarnym jarzmem. — Kulinarnym? Chyba pan myśli... — Niech pan milczy z łaski swojej! przerwał surowo Frank. W tak uroczystym momencie nie będę się z panem sprzeczał. Widzę, że Siuksowie Ogallalla muszą się uspokoić. Zawrze się tipsy powszechny, międzynarodowy pokój, w którym i my dwaj weźmiemy udział.

Następnie wyruszyliśmy, aby uwolnić niedźwiedziarza. — Kto? — My pięciu. Syn niedźwiedziarza, Jemmy, Davy, Frank i Wohkadeh. — A Wohkadeh bardzo polubił białych? — Tak. Każdy z tych białych jest więcej wart niż stu Ogallalla. Wódz potoczył wzrokiem po wojownikach, z radością stwierdzając wrażenie, jakie wywarły na nich ostatnie słowa Wohkadeha. Po czym zapytał: — Czy wiesz, co cię spotka za te słowa? — Tak.

Poczucie przeciążenia informacyjnego towarzyszące dużej liczbie możliwości wyboru może, co wydaje się rzeczą paradoksalną, zmniejszać odczuwalną swobodę decydowania. Okazuje się także, że im większy jest zbiór dostępnych opcji (choć w pewnych granicach) i im mniejsze są różnice dotyczące ich atrakcyjności, tym większy stopień wolności odczuwa jednostka. I przeciwnie, gdy różnice atrakcyjności są znaczne, zanika wówczas poczucie możliwości wyboru (człowiek uznaje, że jego decyzje są dyktowane przez czynniki zewnętrzne). Egoistka pracowita niezwykle stwierdza kolorowe wiatraczki.